Max mama, czyli jaka powinna być 100% mama?

Każda kobieta, która zostaje matką, chce przede wszystkim być najlepsza dla swojego dziecka. Nie jest to rola łatwa, a raczej dość wymagająca, choć to nie oznacza, że należy się macierzyństwu poświęcić w całości, zaniedbując siebie. Nie, nic z tych rzeczy – bycie najlepszą mamą to skomplikowany proces, a co istotne, tak naprawdę ideałów nie ma, dlatego należy też wziąć pod uwagę popełniane błędy. Jak jednak max mamą dla swojego dziecka?

• Max mama jest wzorem dla swojego dziecka
• Mama na 100% to mama wyluzowana
• Dobra mama ma też czas tylko dla siebie!
• Maksymalna mama okazuje miłość i zrozumienie

Być wzorem dla dziecka

Bycie mamą to niełatwe zadanie, jako że polega między innymi nie tylko na karmieniu czy zabawianiu dziecka, ale i byciu dla niego odpowiednim wzorem. Tak się składa, że maluchy uczą się przede wszystkim przez obserwację, a więc patrzą, co my robimy, a potem to naśladują i powielają. Dzieci widzą, jak mama reaguje na stres, jak traktuje innych ludzi, jak dba o swoje zdrowie i czy znajduje czas na rozwój osobisty. To właśnie te codzienne, pozornie błahe sytuacje stają się fundamentem, na którym dziecko buduje swoje przyszłe postawy i przekonania. Oczywiście każdy z nas ma swoje słabości, nie dajmy się zwariować, ważne jednak by poprzez swój przykład wpajać właściwe i zdrowe nawyki. Warto uświadamiać sobie, że nasze zachowania – od sposobu odżywiania, przez umiejętność rozwiązywania konfliktów w rodzinie, aż po stosunek do obowiązków – są zapisywane w pamięci dziecka i często automatycznie przenoszone do jego dorosłego życia.

Spokój zamiast gonitwy za ideałem

Jak można pozwolić sobie na wyluzowanie w dzisiejszych zabieganych czasach? No można! Zamiast uganiać się za milionem obowiązków, warto niektóre z nich odłożyć do kąta, ułożyć sobie listę priorytetów i znaleźć czas dla siebie i dzieci. Będąc w ciągłym ruchu, skupiamy się tylko na tym, co MUSIMY zrobić, a to niestety negatywnie wpływa na nas, generując stres i nerwy, ale i na naszych najbliższych, dla których nie mamy czasu.

Mama na 100% to nie ta, która ma wysprzątane do perfekcji mieszkanie o każdej porze dnia – to ta, która potrafi elastycznie podejść do codzienności. Czasem lepiej zrezygnować z prania na rzecz wspólnej zabawy z dzieckiem, a niedokładnie umyte naczynia zostawić na później. Trzeba też dać nieco wolności dzieciom, niech się bawią, jak chcą (oczywiście w granicach rozsądku i bezpieczeństwa). Dziecko, które ma przestrzeń na spontaniczną zabawę, rozwija się lepiej, a mama, która nie kontroluje każdego kroku, czuje się mniej zmęczona i sfrustrowana.

Czas dla siebie jako fundament równowagi

Poświęcenie całego czasu dziecku? Oczywiście, maluchy wymagają, by spędzać z nimi jak najwięcej czasu, ale to nie oznacza, że musimy z nimi być na okrągło. Każdy normalny człowiek by od tego po prostu zwariował. Nawet mama potrzebuje czasu tylko dla siebie, wyjścia na spacer (sama!), czy wypadu z koleżankami, albo samotnych chwil tylko sam na sam z komputerem. To ważne dla zachowania równowagi psychicznej, a dzięki temu będzie się spokojniejszą i bardziej opanowaną, co rzecz jasna docenią także dzieci.

Warto pamiętać o sobie, swoich zainteresowaniach oraz pasjach. Mama, która nie zapomina o własnych potrzebach, nie czuje się wypalona i zgorzkniała. Regularne chwile oddechu – choćby kwadrans na samotną kawę czy wieczorna kąpiel bez przeszkadzania – to nie egoizm, lecz rodzaj niezbędnej regeneracji. Dziecko obserwujące, że mama dba o siebie, uczy się, że własne potrzeby również zasługują na szacunek. W przyszłości to ono samo będzie potrafiło zadbać o własną kondycję emocjonalną i fizyczną, nie popychając się w wypalenie zawodowe czy osobiste.

Okazywanie miłości i empatia wobec emocji dziecka

Poświęcając czas dziecku, należy pamiętać, że te małe istotki potrzebują nas, naszej bliskości i miłości. Max mama potrafi to okazać, przytulić czy pochwalić, a także odznacza się dużym zrozumieniem dla stanu emocjonalnego dziecka. Maluchy też potrafią czuć radość, gniew i smutek i mama wie o tym. Trzeba nauczyć dzieci jak sobie z różnymi uczuciami radzić, a nie tłumić je i bagatelizować.

Dzieci to nie miniaturki dorosłych, jeszcze nie potrafią tak wielu rzeczy… zadaniem mamy jest nauczenie ich jak sobie radzić z problemami i jednocześnie nie wyręczać dzieci czy nie okazywać im zniecierpliwienia. Empatyczne słuchanie, nazywanie emocji („widzę, że jesteś smutny”, „rozumiem, że się złościsz”) oraz wspólne szukanie rozwiązań budują u dziecka poczucie bezpieczeństwa i pewności siebie. Max mama wie, że czasem wystarczy po prostu przytulić i dać dziecku przestrzeń, by nauczyło się samo przetwarzać trudne uczucia, zamiast odbierać mu tę ważną lekcję życiową przez natychmiastowe rozwiązywanie każdego problemu.